زردچوبه

زردچوبه

زردچوبه ادویه ای زرد رنگ است که در هندوستان هزاران سال به عنوان ادویه و گیاه دارویی استفاده می شد. امروزه نیز طی تحقیقات به عمل آمده، دانشمندان به این نتیجه رسیده اند که آنچه بین سرخپوستان در طولانی مدت مورد استفاده قرار گرفته، واقعا حاوی ترکیباتی با خواص دارویی است. ترکیبات زردچوبه کورکومینوئید نامیده می شود که مهمترین آنها، کورکومین است. کورکومین ماده اصلی در زردچوبه است که اثرات ضد التهابی قوی داشته و یک آنتی اکسیدان محسوب می شود. مقدار کورکومین موجود در زردچوبه نزدیک به 3 % است. متاسفانه جذب کورکومین توسط خون به سختی انجام می گیرد که بهتر است همراه با فلفل سیاه مصرف شود زیرا فلفل سیاه حاوی پپرین است که باعث افزایش جذب کورکومین می شود. کورکومین محلول در چربی است و بهتر است همراه با غذا مصرف شود. کورکومین می تواند نقش مهمی در بسیاری از مولکول هایی که عامل التهاب هستند ایفا کند. کورکومین میزان هورمون BDNF مغز را افزایش می دهد و باعث رشد سلول های عصبی جدید شده و فرایند های نا تمام در مغز را متوقف می کند. همچنین کورکومین دارای اثرات مفیدی در بهبود بیماری های قلبی ایفا می کند و عامل ضد التهابی قوی به شمار می رود. از طرفی کورکومین منجر به تغییرات متعددی در سطح مولکولی می شود که ممکن است به پیشگیری یا حتی درمان سرطان کمک کند. آرتریت یک اختلال شایع است که در آن مفاصل دچار التهاب می شوند. بسیاری از مطالعات نشان می دهد، کورکومین می تواند آن را درمان کرده و در برخی موارد موثرتر از داروهای ضدالتهابی عمل کند.مطالعه دیگری در بین 60 فرد مبتلا به افسردگی نشان می دهد کورکومین می تواند اثری بیشتر از داروی پروزاک در درمان افسردگی داشته باشد.